Vajirunhis

  • Vajirunhis
  • วชิรุณหิศ
Crown Prince Vajirunhis, c. 1890s
Crown Prince of Siam
Tenure14 January 1886 – 4 January 1895
AppointerChulalongkorn (Rama V)
Predecessor
SuccessorVajiravudh (later Rama VI)
Born(1878-06-27)27 June 1878
Bangkok, Siam
Died4 January 1895(1895-01-04) (aged 16)
Bangkok, Siam
DynastyChakri
FatherChulalongkorn (Rama V)
MotherSavang Vadhana
ReligionTheravada Buddhism
Signature

Maha Vajirunhis, Crown Prince of Siam (Thai: มหาวชิรุณหิศ; RTGS: Maha Wachirunnahit; 27 June 1878 – 4 January 1895) was the first Crown Prince of the Chakri dynasty. He was the first son of King Chulalongkorn and Queen Savang Vadhana together, who were half-siblings.

The King built a palace for the Prince, nicknamed Windsor Palace. The European-style palace was demolished after his death. The site is now occupied by the National Stadium of Thailand.

Heir apparent

Maha Vajirunhis with his father, King Chulalongkorn, in court dress at the Grand Palace, 1890

In 1886, after the death of the last Viceroy, Wichaichan, King Chulalongkorn chose not to appoint one of his brothers as the new Viceroy, but instead appointed his eldest son as the Crown Prince of Siam. On 14 January 1886, he was officially introduced to his position with the title of Sayam Makutratchakuman, or Crown Prince of Siam. From this appointment Sir Ernest Mason Satow, the British ambassador to Thailand, brought a telegraph of congratulations from Queen Victoria of the United Kingdom.[1]

Private interests

Prince Vajirunhis was interested in the liberal arts, writing daily in a diary he was given by his father at the age of five. He wrote many poems. One, written for his father on 25 October 1888, is below:

   

Love who as love is

   Father
Love doesn't want to ever estrange    Even a little
Love what else cannot be    Equal to him
Much love cannot be away from    Father someday

Death

He died unexpectedly of typhoid fever at age 16, long before he could reach the throne. King Chulalongkorn's second son, Prince Vajiravudh, was then named crown prince, and succeeded him as Rama VI in 1910.

Titles, honours and symbols

Titles and styles

Styles of
Crown Prince Maha Vajirunhis
Reference styleHis Royal Highness
Spoken styleYour Royal Highness
  • 27 June 1878 – 13 January 1887 : His Royal Highness Prince Maha Vajirunhis (สมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้ามหาวชิรุณหิศ Somdet Phra Chao Luk Ya Ther Chao Fa Maha Vajirunhis)
  • 14 January 1887 – 4 January 1896 : His Royal Highness Crown Prince Maha Vajirunhis (สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิรุณหิศ สยามมกุฎราชกุมาร Somdet Phra Boromma Orasathirat Chao Fa Maha Vajirunhis Sayammakutratchkuman)[2]
  • 23 October 1910 - 2 March 1935 : His Royal Highness Crown Prince Maha Vajirunhis, the Royal Prince Elder Brother (สมเด็จพระบรมเชษฐาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิรุณหิศ สยามมกุฎราชกุมาร Somdet Phra Boromma Chetthathirat Chao Fa Maha Vajirunhis Sayammakutratchkuman)[3]
  • 2 March 1935 - Present : His Royal Highness Crown Prince Maha Vajirunhis, the Royal Prince Uncle (สมเด็จพระบรมราชปิตุลาธิบดี เจ้าฟ้ามหาวชิรุณหิศ สยามมกุฎราชกุมาร Somdet Phra Boromma Ratchapitulathibodi Chao Fa Maha Vajirunhis Sayammakutratchkuman)[4]
Royal decorations
Foreign honors
Symbols

Ancestry

Ancestors of Vajirunhis
8. (=12.) King Buddha Loetla Nabhalai, Rama II of Rattanakosin
4. (=6.) King Mongkut, Rama IV of Siam
9. (=13.) Princess Bunrot of Rattanakosin
2. King Chulalongkorn, Rama V of Siam
10. Prince Siriwongse, Prince Matyabidhak
5. Princess Ramphoei Sirivongse
11. Noi
1. Crown Prince Maha Vajirunhis of Siam
12. (=8.) King Buddha Loetla Nabhalai, Rama II of Rattanakosin
6. (=4.) King Mongkut, Rama IV of Siam
13. (=9.) Princess Bunrot of Rattanakosin
3. Princess Savang Vadhana of Siam
14. Taeng Sucharitakul, Luang Asasamdaeng
7. Piam Sucharitakul
15. Nak, Thao Sucharitthamrong

References

  1. ↑ "When Siam got her First Crown Prince".
  2. ↑ ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศเฉลิมพระปรมาภิไธย สถาปนาสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าราชกุมารพระองค์ใหญ่ เป็น สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิรุณหิศ, เล่ม ๓, ตอน ๔๔, วันที่ ๑ มีนาคม พ.ศ. ๒๔๒๙, หน้า ๓๖๘
  3. ↑ สมเด็จพระบรมเชษฐาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิรุณหิศ สยามมกุฎราชกุมาร
  4. ↑ "สมเด็จพระบรมราชปิตุลาธิบดี เจ้าฟ้ามหาวชิรุณหิศ". Archived from the original on 23 January 2020. Retrieved 25 January 2020.
  5. ↑ "ข่าวราชการ" (PDF). ราชกิจจานุเบกษา (in ไทย). เล่ม 3 (ตอน 35): หน้า 289. 28 พฤศจิกายน 2429. Retrieved 31 กรกฎาคม 2562. {{cite journal}}: Check date values in: |accessdate= and |date= (help)CS1 maint: unrecognized language (link)
  6. ↑ "ตั้งตำแหน่งคณาธิบดีแห่งเครื่องราชอิสริยาภรณ์" (PDF). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 10 (ตอน 17): 402. 10 ธันวาคม ร.ศ. 112. {{cite journal}}: Check date values in: |date= (help)
  7. ↑ ราชกิจจานุเบกษา, พระราชทานพระบรมราชานุญาตเครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ, เล่ม 9, ตอน 14, 3 กรกฎาคม ร.ศ. 111, หน้า 86
  8. ↑ ราชกิจจานุเบกษา, ผู้แทนกงสุลเยเนอราลเดนมากเฝ้าทูลละอองธุลพระบาทถวายเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม 8, ตอน 52, 27 มีนาคม ร.ศ. 110, หน้า 470
  9. ↑ ราชกิจจานุเบกษา, เสด็จออกแขกเมือง Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine, เล่ม 9, ตอน 44, 29 มกราคม ร.ศ. 111, หน้า 388
  10. ↑ ราชกิจจานุเบกษา, เสด็จออกแขกเมืองที่เกาะสีชัง, เล่ม 8, ตอน 14, 5 กรกฎาคม ร.ศ. 110, หน้า 117
Wikimedia Commons logo
Wikimedia Commons has media related to Vajirunhis.


This page is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.